
1- لا يأمن يوم القيامة إلا من خاف الله في الدنيا.
هيچ كس روز قيامت در امان نيست ، مگر آن كه در دنيا خدا ترس باشد.
بحار الانوار، ج 44، ص 192
2- لا أفلح قوم إشتروا مرضاة المخلوق بسخط الخالق .
كساني كه رضايت مخلوق را به بهاي غضب خالق بخرند، رستگار نخواهند شد.
مقتل خوارزمي ، ج 1، ص 239
3- ماذا وجد من فقدك ؟ و ما الذي فقد من وجدك ؟ لقد خاب من رضي دونك بدلا.
چه دارد آن كس كه تو را ندارد؟ و چه ندارد آن كه تو را دارد؟ آن كس كه به جاي تو چيز ديگري را پسندد و به آن راضي شود، مسلما زيان كرده است .
دعاي عرفه ، بحار الانوار، ج 98، ص 228
4- من حاول أمرا بمعصية الله كان أفوت لما يرجو و أسرع لما يحذر.
كسي كه بخواهد از راه گناه به مقصدي برسد ، ديرتر به آروزيش مي رسد و زودتر به آنچه مي ترسد گرف تار مي شود .
بحار الانوار، ج 78، ص 120
5- فإني لا أري الموت إلا سعادة و الحياة مع الظالمين إلا برما
به درستي كه من مرگ را جز سعادت نمي بينم و زندگي با ستمكاران را جز محنت نمي دانم .
تحف العقول ، ص 245
6- واعلموا أن حوائج الناس إليكم من نعم الله عليكم فلا تملوا النعم فتحور نقما.
آگاه باشيد كه يكي از نعمتهاي الهي بر شما حاجات و نيازهاي مردم به شما است ، پس از اين نعمتها بيزار نشويد كه برمي گردند و به جاي ديگر مي روند.
بحار الانوار، ج 78، ص 121
7- من طلب رضي الناس بسخط الله وكله الله إلي الناس .
كسي كه براي جلب رضايت و خوشنودي مردم ، موجب خشم و غضب خداوند شود، خداوند او را به مردم وا مي گذارد.
بحار الانوار، ج 78، ص 126
8- إياك و ظلم من لا يجد عليك ناصرا إلا الله جل وعز.
بترس از ستم كردن بر كسي كه به جز خدا ياوري ندارد.
بحار الانوار، ج 78، ص 118
9- من أحبك نهاك و من أبغضك أغراك .
كسي كه تو را دوست دارد، از تو انتقاد مي كند و كسي كه با تو دشمني دارد، از تو تعريف و تمجيد مي كند.
بحار الانوار، ج 78، ص 128
10- مجالسة أهل الفسق ريبة.
همنشيني با فاسقان انسان را در معرض اتهام قرار مي دهد.
بحار الانوار، ج 78، ص 122